അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനവിഭാഗത്തിന് ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ ജ്വാല പകർന്നു നൽകിയ മഹാത്മാവ് കുമാരനാശാനെന്നു ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചെയർമാനും, ശ്രീ ഗോകുലം ഗ്രൂപ്പ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചെയർമാനുമായ ഗോകുലം ഗോപാലൻ പ്രസ്താവിച്ചു
1873 ഏപ്രിൽ 12-ന് ജനിച്ച ആ “കുമാരു”, മലയാളത്തിന്റെ ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞ ഒരു വെള്ളിനക്ഷത്രമായിരുന്നു. കാലം കടന്നുപോയെങ്കിലും, മഹാകവി കുമാരനാശാൻ ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന സാന്നിധ്യമാണ് ഗോകുലം ഗോപാലൻ എടുത്തുപറഞ്ഞു
153-ാം ജന്മവാർഷികത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളെയും ഓർക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ മലയാള സമൂഹത്തിന് കഴിയില്ല — കാരണം അവ വെറും സാഹിത്യമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയാണ്.
ആ സന്ദർഭത്തിൽ, ആശാന്റെ അമരകാവ്യമായ കരുണ സമൂഹത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളെ വീണ്ടും വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
‘കരുണ’യെ ഒരു പ്രണയദുഃഖകാവ്യമായി മാത്രം കാണുന്നത് അതിന്റെ ആഴത്തെ അപഹസിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്. വാസവദത്തയുടെ ജീവിതം — അവളുടെ സ്നേഹം, അവളുടെ തകർച്ച, അവളുടെ ആത്മാവിന്റെ വേദന — ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ആശാൻ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ക്രൂരമുഖം തുറന്നുകാണിക്കുന്നത്. ഇത് ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ കഥയല്ല; ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അനീതിയുടെ രേഖപ്പെടുത്തലാണ്.
ജാതിയും ജന്മവും മനുഷ്യന്റെ വില നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒരു കാലത്ത്, ആശാൻ ചോദിച്ചത് വളരെ ലളിതമായെങ്കിലും അത്യന്തം ശക്തമായ ഒരു ചോദ്യമായിരുന്നു:
“മനുഷ്യൻ എന്നത് ജാതിയാണോ, മനുഷ്യത്ത്വമാണോ?”
ആ കാലഘട്ടത്തിലെ കേരളം ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ പൂട്ടപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ ‘കരുണ’ ഒരു വിപ്ലവാത്മക ഇടപെടലായിരുന്നു — ഒരു നിശബ്ദ വിപ്ലവം. ആശാൻ വാളെടുത്ത് പോരാടിയില്ല; അദ്ദേഹം വാക്കുകൾകൊണ്ട് മനസ്സുകളെ കീഴടക്കി. താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുടെ വേദനയെ മനുഷ്യരിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതും, അവരുടെ ദുഃഖത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലാക്കിയതും, കരുണയും സമത്വവും മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാനമൂല്യങ്ങളാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതും ഈ കാവ്യത്തിലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ‘കരുണ’ ഒരു കവിതയെക്കാൾ വലിയൊരു സാമൂഹിക പ്രസ്ഥാനം ആയി മാറി.
ഈ സാമൂഹിക ദൗത്യത്തിന് സാഹിത്യം മാത്രം ആയുധമാക്കിയിരുന്നില്ല ആശാൻ. എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗംയുടെ പ്രഥമ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹം, സംഘടനാപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന് മുൻപന്തിയിൽ നിന്നു. ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായ ആശാൻ, ഗുരുദേവന്റെ മഹത് സന്ദേശമായ
“ഒരുജാതി, ഒരുമതം, ഒരുദൈവം” എന്ന മഹത്തായ ആശയം ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കാൻ അക്ഷീണം പരിശ്രമിച്ചു.
സാഹിത്യത്തിലും സംഘടനാപ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ജ്വലിച്ച ആശാൻ, സമൂഹപരിവർത്തനത്തിന് ആശയവും പ്രവർത്തനവും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ് എന്ന് തെളിയിച്ചു. ഗുരുദേവനൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട്, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക സമത്വം, ആത്മാഭിമാനം എന്നിവ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം എടുത്ത താൽപ്പര്യം കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിൽ നിർണായകമായി മാറി. അത് ഒരു കവിയുടെ സംഭാവന മാത്രമല്ല — ഒരു സാമൂഹിക ശില്പിയുടെ മഹത്തായ ഇടപെടലാണ്.
ആശാന്റെ കാലത്ത് കവിതകൾ പലപ്പോഴും ഭക്തിയുടെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും പരിധികളിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നപ്പോൾ, ‘കരുണ’ ആ പരിധികളെ തകർത്തു. സാഹിത്യത്തെ സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും, കവിതയെ ചിന്തയുടെ ആയുധമാക്കുകയും, വായനക്കാരനെ നിരീക്ഷകനല്ല — പങ്കാളിയാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരു പുതിയ ദിശ തുറന്നു.
ഇന്ന്, നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും, ‘കരുണ’ പഴയ കാവ്യമല്ല — അത് ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തോട് സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ജീവിക്കുന്ന ശബ്ദമാണ്. ജാതിവിവേചനം രൂപംമാറ്റം വന്നാലും, സ്ത്രീയുടെ വേദന പലപ്പോഴും മറഞ്ഞുകിടന്നാലും, മനുഷ്യസ്നേഹം പലപ്പോഴും സ്വാർത്ഥതയിൽ മങ്ങിയാലും — ‘കരുണ’ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഒരേയൊരു സത്യം തന്നെയാണ്:
മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനായി നിലനിൽക്കുന്നത് കരുണയിലൂടെയാണ്.
കുമാരനാശാനെ ഓർക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രത്തിനു മുമ്പിൽ പൂക്കൾ അർപ്പിക്കുന്നതിലൊതുങ്ങരുത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയാണ് യഥാർത്ഥ ആദരം. സാഹിത്യത്തിലൂടെയും സംഘടനാപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും അദ്ദേഹം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച മനുഷ്യസമത്വത്തിന്റെ സന്ദേശം നാം തുടരുമ്പോഴാണ് ആ ഓർമ്മ സാർത്ഥകമാകുന്നത്.
‘കരുണ’ നമ്മെ കരയിപ്പിക്കാൻ മാത്രമല്ല എഴുതപ്പെട്ടത് — നമ്മെ മാറ്റാൻ എഴുതപ്പെട്ടതാണ്.
ആ മാറ്റത്തിന് നമ്മൾ തയ്യാറാണോ എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം.
ആശാന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ
പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് അനുസ്മരിച്ചു ഗോകുലം ഗോപാലൻ പറഞ്ഞു.
